Από την “Naturalis historia ” του Πλίνιου (1ος αιών μ.Χ) το διαμάντι θεωρείτο ο πιο σκληρός λίθος και αμέσως αποκτά μία συμβολική σημασία σχετική με τις ιδιότητές του. Εικόνα του άτρωτου και του ισχυρού στην ύλη, μόνον κατά τον 17ο αιώνα θα γίνει και σύμβολο της φωτεινότητας, χάρη στην κοπή «μπριγιάν».Προηγουμένως ήταν μία σκοτεινή πέτρα με ιδιότητες φυλακτού και στολιδιού για κοσμήματα, όπως εμφανίζεται και στις πολυάριθμες προσωπογραφίες εκείνης της εποχής.
Τα πρώτα διαμάντια της σύγχρονης εποχής βρέθηκαν στον 10ο αιώνα στο νησί του Βόρνεο, αλλά οι ποσότητες ήταν ελάχιστες. Πρέπει να φτάσει κανείς στο μισό του `600 ώστε ο Jean - Baptiste Tavernier ,ταξιδιώτης στις υπηρεσίες του Λουδοβίκου του 14ου να ανακαλύψει τα κοιτάσματα του Golconda στην δυτική όχθη της Ινδίας. Από εδώ άρχισαν να εισάγονται από τις μεγάλες ναυτικές δημοκρατίες της Βενετίας και της Τζένοβας από τον 15ο αιώνα, στο τέλος του οποίου το διαμάντι αρχίζει να χρησιμοποιείται από τις γυναίκες δεμένο σε δαχτυλίδι. Χάρη στο αναλλοίωτο της πέτρας προκύπτει η σημασία για πίστη κατά τον γάμο και αιωνιότητα της αγάπης.
Το εμπόριο των διαμαντιών εντείνεται κατά τον 16ο αιώνα με την άφιξη των Πορτογάλων στην Γκόα. Η περιοχή αυτή της Ινδίας θα είναι η μοναδική κοιτασματοφόρος λεκάνη της γης μέχρι το 1725,έτος κατά το οποίο ανακαλύφτηκαν οι πολύτιμες πέτρες στην Βραζιλία, κατά μήκος του ποταμού Jequitinhonhas 500 χιλιόμετρα από το Ρίο ντε Τζανέϊρο. Αυτή η ανακάλυψη θα επιτρέψει στους Πορτογάλους να έχουν υπό την κατοχή τους μία τεράστια ποσότητα πολυτελών κοσμημάτων για το Στέμμα. Παραμένει όμως αναλλοίωτη η γοητεία της ανατολής που αντιπροσωπεύεται από την Ινδία: φτάνει κανείς στο σημείο να στέλνει τα διαμάντια στην ασιατική χερσόνησο για να τα εισαγάγει ως ινδικά. Όταν η βραζιλιάνικη παραγωγή εξαντλήθηκε, αντικαθίσταται από την Νοτιοαφρικανική: ένα συγκεκριμένο επεισόδιο θα επιτρέψει την ανακάλυψη διαμαντιών το 1866.Ενα κοριτσάκι μιας οικογένειας χωρικών μεταναστών στην Νότια Αφρική έπαιζε με μία γυαλιστερή πέτρα που της χάρισε ο αδελφός της. Ένας γείτονας αντιλαμβάνεται πως ίσως να πρόκειται για διαμάντι: είναι το “ Eureka ”,ένα κομμάτι όχι εντελώς καθαρό, που δίνει όμως την ώθηση για καινούργιες έρευνες. Μετά από τρία χρόνια ανακαλύπτεται το λεγόμενο «Αστέρι της Νοτίου Αφρικής».
Έτσι ξεκινά το τρελό κυνήγι διαμαντιών στην περιοχή του Kimberley Hole,από τις ηφαιστειογενείς σχισμές του οποίου «ανέβηκαν»οι πολύτιμοι λίθοι. Ακολουθούν οι ομάδες της «Γαλλικής εταιρείας ορυχείων του Ακρωτηρίου»,η εταιρεία των αδελφών Barnato και η εταιρεία του Cecil Rhodes.Το 1888,αυτή η τελευταία απορρόφησε τις δύο προηγούμενες και έτσι γεννήθηκε η “ De Beers Consolidated Mining Company ”. Σήμερα τα μεγαλύτερα κοιτάσματα διαμαντιών βρίσκονται στην αφρικανική ήπειρο και συγκεκριμένα στην Μποτσουάνα, στην Σιέρα Λεόνε, στο τέως Ζαΐρ, στην Αγκόλα, στην Γκάνα, στην Λιβερία. Μεγάλο όμως μέρος από τους πολύτιμους λίθους που ανακαλύπτονται σ` αυτές τις περιοχές, το 4% της παγκόσμιας παραγωγής, συντηρεί αιματηρούς εμφύλιους πολέμους. Πολλές εταιρείες που εμπορεύονται διαμάντια υπέγραψαν το 2000 ένα πρωτόκολλο στο οποίο έχουν δηλώσει πως δεν έχουν καμία σχέση με τους «λαθροκυνηγούς» των επονομαζόμενων «διαμαντιών του πολέμου».
Ιστορία του Διαμαντιού
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου